Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εξηγήσουμε το υπεξάρθρημα. Επιπλέον, επειδή ακριβώς ο Βασίλης κι εγώ έχουμε δουλέψει σε διάφορες χώρες κι έχουμε εξηγήσει το υπεξάρθρημα σε διάφορες γλώσσες, έχουμε βρει τρόπους για να γίνεται η διαδικασία πιο διασκεδαστική. Ποιος μπορεί να ξέρει όλους τους όρους της ανατομίας όσον αφορά τη σπονδυλική στήλη και το νευρικό σύστημα; Θα ήταν ψέμα αν λέγαμε ότι δεν χρειάζεται μια στο τόσο να ψάχνουμε κι εμείς όρους. Ειδικά στα ελληνικά, το λεξιλόγιο μου περί ανατομίας δεν είναι όσο πλήρες θα ήθελα. Επομένως, έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο να εξηγούμε αυτό το φαινόμενο με απλά λόγια, ώστε εγώ να μπορώ να το προφέρω και ταυτόχρονα ένα επτάχρονο παιδί να μπορεί να το καταλάβει. Ένας διασκεδαστικός τρόπος είναι οι αναλογίες. Έτσι, συγκρίνουμε κάτι περίπλοκο και δυσνόητο με κάτι που όλοι ξέρουμε και χρησιμοποιούμε κάθε μέρα. Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι μια αναλογία χρησιμοποιείται για να δώσει μια γενικότερη εικόνα ενός φαινομένου, κι όχι μια εκ βαθέων εξήγηση. Άρα μια αναλογία πάντα θα έχει κάποιες ελλείψεις στην προσπάθεια να εξηγήσει το ίδιο το φαινόμενο. Ας δούμε όμως πώς σου φαίνεται η δικιά μου αγαπημένη αναλογία όσον αφορά το υπεξάρθρημα.
Φαντάσου ότι η σπονδυλική στήλη και το νευρικό σου σύστημα είναι σαν μια κιθάρα. Οι χορδές της κιθάρας είναι τα νεύρα και ο ξύλινος σκελετός είναι η σπονδυλική στήλη. Οι χορδές της κιθάρας συνδέονται στην κορυφή και το κάτω μέρος της κιθάρας, όπως ακριβώς τα νεύρα συνδέονται με τα οστά στην κορυφή και το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης. Η πίεση των χορδών μπορεί να ρυθμιστεί με τα μικρά κλειδιά που βρίσκονται στην κορυφή. Η πίεση των χορδών είναι πολύ σημαντική επειδή καθορίζει πόσο καλά θα ακούγονται οι νότες, καθώς παίζεις την κιθάρα. Οι ήχοι είναι δονήσεις αέρα με συγκεκριμένες συχνότητες. Έτσι, όταν οι συχνότητες αυτές ταιριάζουν μεταξύ τους, αυτό που ακούμε το ονομάζουμε μουσική, κι όταν δεν ταιριάζουν, αυτό που ακούμε μοιάζει με θόρυβο. (Ξέρω ότι οι μουσικές προτιμήσεις καθορίζουν αρκετά τι μπορεί κάποιος να αποκαλέσει μουσική ή θόρυβο, αλλά ας μην μείνουμε σε αυτό τώρα.) Όταν παίζεις κιθάρα και τοποθετείς τα δάχτυλά σου σε συγκεκριμένες περιοχές που ονομάζονται “τάστα”, τότε τροποποιείς το μήκος του μέρους των χορδών που πάλλονται, αλλάζοντας τη δόνηση που παράγουν. Έτσι, δημιουργείς μια μελωδία δονήσεων, οι οποίες, αν υποθέσουμε ότι ξέρεις τι κάνεις, σιγά σιγά θυμίζουν κάποιο τραγούδι.
Τα νεύρα, όπως οι χορδές της κιθάρας, χρειάζεται να είναι “κουρδισμένα” ώστε το σώμα να παίζει “αρμονικά”. Σε αυτήν την περίπτωση, η θέση των διαφόρων οστών κι οι καμπυλότητες της σπονδυλικής στήλης ρυθμίζουν την πίεση των νεύρων. Οι καμπύλες της σπονδυλικής στήλης μάς βοηθούν να απορροφάμε τους κραδασμούς, έτσι, αν τις χάσουμε, αλλάζει το μήκος των νεύρων κι άρα, όπως ακριβώς και στην περίπτωση της κιθάρας, αλλάζει μαζί η πίεση και η δόνηση. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει όταν τα διάφορα οστά της σπονδυλικής στήλης ασκούν πίεση σε νεύρα, σαν να παίζουν διάφορα τάστα. Ξέρουμε ότι τα νεύρα είναι το μέσο επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος κι ότι αν η πίεση είναι ελάχιστα παραπάνω από αυτή που χρειάζεται, τα μηνύματα κι οι οδηγίες από τον εγκέφαλο στο σώμα αλλάζουν. Το σώμα ξεφεύγει από την κατάσταση αρμονίας, γιατί κάποιο όργανο δεν παίζει μελωδικά. Θυμήσου ένα παράφωνο τραγούδι, όταν μια χορδή δεν έχει σωστά κουρδιστεί ή όταν ο κιθαρίστας κάνει λάθος κάποια χορδή. Το συμπέρασμα είναι ότι όταν τα νεύρα είναι σωστά κουρδισμένα και η μελωδία του σώματος είναι αρμονική, τότε είμαστε υγιείς. Οι ανατάξεις της χειροπρακτικής “κουρδίζουν” το νευρικό σύστημα, βάζοντας στο στόχαστρο τα υπεξαρθρήματα που ασκούν πίεση στα νεύρα αλλάζοντας την έντασή τους.
Tom
Πώς επηρεάζει η σπονδυλική στήλη την ίαση;
Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι μια εκπληκτική μηχανή η οποία λειτουργεί αδιάκοπα από την στιγμή της σύλληψής μας με σκοπό…τι άλλο; Την ανάπτυξη και την καλή μας υγεία. Παρακάτω θα δούμε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες λειτουργίες του.
Ας αρχίσουμε με την Αυτοΐαση. Με τον όρο αυτό εννοούμε την ικανότητα που έχει το σώμα μας να αναγνωρίζει την όποια παρεμβολή στο σύστημά του και να την αντιμετωπίζει, βάζοντας σε λειτουργία μηχανισμούς άμυνας και αποκατάστασης. Το πόσο ικανό είναι το σώμα μας να το κάνει αυτό εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες, κάποιοι από αυτούς είναι:
- Φυσική κατάσταση
- Ηλικία
- Τυχόν τραυματισμοί
- Ψυχολογία (στρες και άγχος λειτουργούν καταλυτικά)
- Περιβάλλον διαβίωσης
- Καθημερινές συνήθειες
Μία ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ιδιότητα είναι η προσαρμοστικότητα. Για να καταλάβουμε καλύτερα τον όρο θα παρομοιάσουμε τον οργανισμό μας με ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος. Όταν το σκάφος πλέει ο καπετάνιος, ανάλογα με την δύναμη/κατεύθυνση του ανέμου προσαρμόζει τα πανιά με την βοήθειά των σχοινιών, έτσι ώστε το σκάφος να κρατήσει σωστή πορεία και να μην ντεραπάρει. Το ρόλο του καπετάνιου στο σώμα μας τον έχει ο εγκέφαλος, το ρόλο των σχοινιών το νευρικό μας σύστημα και τον ρόλο των πανιών άλλοτε έχει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, άλλοτε το κυκλοφορικό, το πεπτικό, και άλλοτε το ορμονικό μας σύστημα. Όσο για τον άνεμο, αυτός αναφέρεται στις μεταβολές που μπορεί να συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας.
“Γνώριζες ότι ο οργανισμός σου έχει την δυνατότητα να προσαρμόζει τους παλμούς της καρδιάς σου ανάλογα με την θερμοκρασία του χώρου στον οποίο βρίσκεσαι? Όταν βρίσκεσαι σε πολύ κρύο περιβάλλον οι παλμοί της καρδιάς σου πέφτουν, το αίμα απομακρύνετε από τα άκρα του σώματος (εξού και το μπλε/μωβ χρώμα) και συγκεντρώνεται στα εσωτερικά όργανα με σκοπό να σε κρατήσει ζεστό!”
Καλά όλα αυτά όμως Ποιος ο ρόλος της σπονδυλικής στήλης?
Η σπονδυλική στήλη λειτουργεί ως προστάτης του νευρικού μας συστήματος και αποτελεί γι’ αυτό βασική δίοδο. Παρόλα αυτά μια μικρή δυσλειτουργία της μπορεί να προκαλέσει αλλοιώσεις και παρεμβολές στις εντολές που δίνει ο εγκέφαλος στα νεύρα και κατ’ επέκταση στα υπόλοιπα όργανα του σώματος, καθώς το νευρικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την επικοινωνία μεταξύ όλων των άλλων συστημάτων.
Τι παθαίνει λοιπόν ο οργανισμός μας όταν συναντά παρεμβολές? Αποσυντονίζεται!
Φανταστείτε πως βρίσκεστε σε ένα θέατρο κι ακούτε ένα κονσέρτο. Η μελωδία έχει συνοχή και ακούγεται ευχάριστα, όμως κάποια στιγμή η ορχήστρα αρχίζει να μην καταλαβαίνει τις κινήσεις του μαέστρου με αποτέλεσμα αντί να ακούτε τη μελωδία της ευτυχίας…να ακούτε κάτι απροσδιόριστο και ενοχλητικό. Αυτό ονομάζεται αποσυντονισμός.
Το ίδιο συμβαίνει και στον οργανισμό μας όταν τα μηνύματα του εγκεφάλου δεν μπορούν να φτάσουν σωστά στα υπόλοιπα όργανα/συστήματα. Το σώμα μας υπολειτουργεί.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ σημαντικό να ελέγχουμε τακτικά την λειτουργία της σπονδυλικής μας στήλης (είτε έχουμε πόνο είτε όχι) και να μεριμνούμε για την καλή φυσική και ψυχική μας κατάσταση.